Miskant Variegatus

Historia

Miskant chiński (Miscanthus sinensis) naturalnie występuje w Azji Wschodniej, m.in. w Chinach, Japonii i Korei. Odmiana 'Variegatus' jest jedną z najstarszych i najbardziej cenionych odmian w ogrodnictwie, znaną od dziesięcioleci. Dzięki swojej stabilności cech i niezwykłym walorom dekoracyjnym, stała się podstawą w projektowaniu ogrodów nowoczesnych i naturalistycznych na całym świecie. Jest ceniona za wprowadzanie jasnych akcentów kolorystycznych bez konieczności kwitnienia.

Kwiat

W polskim klimacie 'Variegatus' zakwita rzadko, zazwyczaj tylko po bardzo upalnych latach. Kwiatostany mają postać pierzastych wiech, które początkowo są czerwono-brązowe, a z czasem stają się srebrzyste i puszyste. Pojawiają się pod koniec lata (wrzesień/październik) wysoko ponad kępą liści. Jednak główną ozdobą rośliny są liście – szerokie, łukowato wygięte, ozdobione wyraźnymi, białymi, podłużnymi pasami, które sprawiają, że z oddali kępa wydaje się niemal biała.

Uprawa

Miskant ten najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub lekko półcienistych. Choć jest tolerancyjny wobec pH gleby, preferuje podłoża żyzne, umiarkowanie wilgotne i dobrze zdrenowane. W pierwszych dwóch latach po posadzeniu warto zabezpieczyć młode rośliny przed silnym mrozem, okrywając nasadę kępy. Starsze egzemplarze są w pełni mrozoodporne. Zgodnie z dobrą praktyką ogrodniczą, zaschnięte liście ścinamy dopiero wiosną (marzec), na wysokości około 10 cm nad ziemią, co pozwala roślinie bezpiecznie przezimować i chroni serce kępy przed wilgocią.