Ten międzygatunkowy mieszaniec moreli i śliwy syberyjskiej wyróżnia się doskonałą jakością owoców, dobrą adaptacją do różnych warunków oraz wysoką odpornością na mróz i choroby grzybowe.

Charakterystyka drzewa

Pochodząca z Instytutu Badań Nawadniania w Melitopolu (Ukraina), ta odmiana cechuje się umiarkowaną siłą wzrostu i nie wymaga szczególnej pielęgnacji. Drzewo jest wysoce odporne na mróz, zarówno w drewnie, jak i w pąkach kwiatowych, dzięki czemu zachowuje regularną płodność. Kwiaty są odporne na lekkie przymrozki, a odmiana jest częściowo samopłodna. Obecność zapylaczy, takich jak morele, śliwy syberyjskie lub śliwy, zapewnia wyższy i bardziej stabilny plon.

Owoce

Owoce są duże, ważące około 70 gramów, o owalnym kształcie i ciemnobordowej, lekko owłosionej skórce. Miąższ ma barwę od czerwonawo-żółtej do czerwonej, jest soczysty i nie włóknisty. Kamień jest duży, ale łatwo oddziela się od miąższu. Owoce są odporne na pękanie, dobrze znoszą transport, a ich doskonały smak – słodko-kwaśny z miodową nutą – przypomina bardziej morele niż śliwy. Są one idealne zarówno do spożycia na surowo, jak i do przetwarzania na soki, kompoty czy dżemy, gdzie zachowują swój piękny kolor i teksturę.

Zbiór i dojrzewanie

Owoce dojrzewają w pierwszej połowie lipca, a zbiory są regularne i obfite. Odmiana ta zaczyna plonować wcześnie, już w drugim lub trzecim roku po posadzeniu.

Odporność na choroby i mróz

Drzewo wykazuje wysoką odporność na choroby i szkodniki typowe dla drzew pestkowych. Jest odporne na ciężkie, mokre gleby i toleruje suszę. Pąki kwiatowe są bardziej odporne na ekstremalnie niskie temperatury niż w przypadku odmian niehybrydowych moreli, co czyni tę odmianę idealnym wyborem do uprawy w miejscach, gdzie wiosenne przymrozki utrudniają uprawę tradycyjnych moreli.

Zastosowanie

Odmiana ta jest szczególnie polecana do uprawy w regionach, gdzie morele nie mogą rosnąć z powodu wiosennych przymrozków. Doskonale nadaje się do upraw ekologicznych, bez potrzeby stosowania środków ochrony roślin.